Ogrody francuskie - lata swojej świetności przeżywały w XVII wieku i chociaż dosyć szybko zostały wyparte przez styl angielski, to ich wyjątkowość sprawiła, że wpisały się do historii architektury krajoobrazu.
|
|
|
|
|
|
|
|
Regularne i symetryczne, zaplanowane w najdrobniejszych szczegółach i pieczołowicie pielęgnowane ręką doświadczonego ogrodnika - takie były m.in. ogrody Wersalu. Wyróżniały je: labirynty z bukszpanu, regularne kwiatowe dywany i przestronne aleje ze strzyżonych drzew. Niewątpliwą ozdobę stanowiły geometryczne rzeźby formowane z krzewów lub z drzew. Nie brakowało również sekretnych zakątków, zwanych gabinetami, z ukrytymi za wysokimi żywopłotami fontannami i ławeczkami.
Pierwszoplanowymi roślinami były wówczas europejskie gatunki drzew takie jak: graby, lipy, buki, klony, kasztanowce, żywotniki i wiele innych. Z czasem zaczęto sprowadzać gatunki spoza Europy - należały do nich m.in. tulipanowiec amerykański i perukowiec.
Byliny i rośliny jednoroczne były zepchnięte na drugi plan, ale to dzięki nim powstawały barwne rabaty, na których królowały m.in. aksamitki, nagietki i szarłaty.
Dziś z pewnością trudno byłoby nam założyć we własnym zakresie taki ogród, ale nadal może być źródłem inspiracji. Geometryczne kształty doskonale sprawdzają się nawet na niewielkiej przestrzeni, a strzyżone żywopłoty czy też obwódki z bukszpanu pozwalają na jej uporządkowanie.
|
|
|
|
W naszych ogrodach w ostatnich latach coraz częściej gości również bylina będąca wizytówką słonecznej Prowansji - oczarowująca swoim zapachem i miododajnymi kwiatami lawenda. Najbardziej znana jest lawenda wąskolistna, oprócz niej wyróżniamy również l. francuską i l. hiszpańską:
![]() |
Lawenda wąskolistna
Łac. Lavandula angustifolia |
![]() |
Lawenda francuska
Łac. Lavandula stoechas |
![]() |
Lawenda hiszpańska Łac. Lavandula dentata Wiecznie zielona krzewinka wys. 60-80 cm. Kwiatostany mniej okazałe niż u lawendy francuskiej, krótsze; niebieskie, lila lub białe. Kwitnie przez całe lato. Liście są szarozielone (u niektórych odmian srebrzyste), mają charakterystyczne, ząbkowane brzegi. Są aromatyczne. Podłoże powinno być lekkie, żwirowate, wapienne. Nie lubi wilgoci. Wiosną roślinę należy ściąć na 1/3 wysokości. Stanowiska słoneczne. Jest dosyć wrażliwa na mróz (wymaga okrywania). Roślina na rabaty. Ze względu na długi okres kwitnienia doskonale nadaje się do różnego rodzaju pojemników. |

















